اگر به دنبال بهترین صندوق سرمایه گذاری هستید، احتمالاً انتظار دارید در نهایت با نام یک یا چند صندوق مشخص مواجه شوید. اما واقعیت این است که بهترین صندوق سرمایه گذاری برای همه افراد یکسان نیست. صندوقی که برای یک سرمایه‌گذار کم‌ریسک انتخاب مناسبی محسوب می‌شود، ممکن است برای فردی که به دنبال بازده بالاتر و پذیرش نوسان بیشتر است، اصلاً گزینه مناسبی نباشد.
برای انتخاب درست، باید به عواملی مثل میزان ریسک‌پذیری، افق سرمایه‌گذاری، نیاز به نقدشوندگی، نوع دارایی‌های صندوق، سابقه عملکرد و هزینه‌ها توجه کرد. در این مقاله یاد می‌گیریم چگونه به‌جای انتخاب صندوق صرفاً بر اساس بازده گذشته، گزینه‌ای متناسب با شرایط و هدف خودمان پیدا کنیم.
اگر هنوز با ساختار و انواع صندوق‌ها آشنایی ندارید، ابتدا مطالعه مطلب صندوق سرمایه گذاری چیست می‌تواند دید کامل‌تری نسبت به این ابزار سرمایه‌گذاری به شما بدهد.
بهترین صندوق سرمایه گذاری کدام است؟
پاسخ کوتاه این است:
یک صندوق مشخص وجود ندارد که بتوان آن را برای همه افراد بهترین صندوق سرمایه گذاری دانست.
فرض کنید دو سرمایه‌گذار با شرایط کاملاً متفاوت داریم.
سرمایه‌گذار اول ممکن است پولی داشته باشد که سه ماه دیگر به آن نیاز دارد و تحمل کاهش ارزش سرمایه خود را نیز نداشته باشد. طبیعی است که برای چنین فردی، صندوقی با نوسان بالا انتخاب مناسبی نیست.
در مقابل، سرمایه‌گذار دوم ممکن است افق زمانی چندساله داشته باشد، نوسانات کوتاه‌مدت بازار را بپذیرد و هدفش کسب بازده بالاتر در بلندمدت باشد. برای این فرد می‌توان گزینه‌های متفاوتی را بررسی کرد.
بنابراین سؤال «کدام صندوق بیشترین سود را داده است؟» به‌تنهایی سؤال مناسبی برای انتخاب صندوق نیست.
سؤال بهتر این است:
کدام صندوق با هدف، میزان ریسک‌پذیری و افق سرمایه‌گذاری من سازگارتر است؟
قبل از انتخاب صندوق این ۵ سؤال را پاسخ دهید
پیش از مقایسه صندوق‌های سرمایه گذاری، بهتر است ابتدا شرایط خودتان را مشخص کنید. پاسخ به پنج سؤال زیر می‌تواند بخش بزرگی از مسیر انتخاب را روشن کند.
۱. هدف سرمایه‌گذاری شما چیست؟
اول مشخص کنید چرا می‌خواهید سرمایه‌گذاری کنید.
هدف شما ممکن است یکی از موارد زیر باشد:
- حفظ ارزش پول؛
- کسب درآمد نسبتاً باثبات؛
- سرمایه‌گذاری بلندمدت؛
- مشارکت در رشد بازار سهام؛
- سرمایه‌گذاری روی طلا؛
- استفاده از روند یک صنعت خاص؛
- یا پذیرش ریسک بیشتر با هدف کسب بازده بالاتر.
نوع هدف مستقیماً روی انتخاب صندوق تأثیر می‌گذارد.
کسی که عمدتاً به دنبال کاهش نوسان سرمایه است، نباید صرفاً به دلیل بازده بالای اخیر بازار سهام، وارد صندوقی پرنوسان شود. همان‌طور که فردی با افق ده‌ساله نیز لزوماً نباید تمام دارایی خود را در گزینه‌هایی با نوسان بسیار پایین نگه دارد.
۲. چقدر ریسک می‌پذیرید؟
میزان تحمل ریسک یکی از اصلی‌ترین معیارهای انتخاب بهترین صندوق برای سرمایه گذاری است.
ریسک‌پذیری فقط به این معنا نیست که در شرایط عادی بگوییم «من ریسک‌پذیر هستم». سؤال مهم‌تر این است که اگر ارزش سرمایه شما برای مدتی کاهش پیدا کند، چه واکنشی نشان خواهید داد؟
برای مثال اگر سرمایه‌گذاری ۲۰ درصد کاهش ارزش پیدا کند:
- آیا می‌توانید منتظر بمانید؟
- آیا فوراً دارایی را می‌فروشید؟
- آیا این کاهش روی مخارج ضروری زندگی شما اثر می‌گذارد؟
هرچه تحمل شما در برابر نوسانات کمتر باشد، معمولاً باید سهم دارایی‌های کم‌نوسان‌تر در سبد بیشتر باشد.
۳. افق سرمایه‌گذاری شما چقدر است؟
مدت زمانی که قصد دارید پول خود را سرمایه‌گذاری کنید، اهمیت زیادی دارد.
برای سرمایه‌ای که احتمالاً چند هفته یا چند ماه دیگر به آن احتیاج دارید، پذیرش نوسانات شدید می‌تواند خطرناک باشد. زیرا ممکن است درست زمانی که به پول نیاز دارید، بازار در شرایط نامناسبی قرار داشته باشد.
اما با افزایش افق سرمایه‌گذاری، امکان پذیرش برخی نوسانات کوتاه‌مدت بیشتر می‌شود.
در نتیجه پیش از انتخاب صندوق مشخص کنید افق شما:
- کوتاه‌مدت؛
- میان‌مدت؛
- یا بلندمدت است.
۴. به نقدشوندگی چقدر نیاز دارید؟
نقدشوندگی یعنی بتوانید سرمایه خود را با سرعت و هزینه مناسب به پول نقد تبدیل کنید.
اگر احتمال می‌دهید به سرمایه خود نیاز فوری داشته باشید، باید فرآیند فروش یا ابطال واحدهای صندوق را بررسی کنید.
در صندوق‌های قابل معامله یا ETF، واحدها معمولاً از طریق سامانه معاملات بورس خرید و فروش می‌شوند. در صندوق‌های صدور و ابطالی نیز فرآیند خروج سرمایه بر اساس سازوکار همان صندوق انجام می‌شود.
برای آشنایی دقیق‌تر با این تفاوت می‌توانید مطلب صندوق ETF چیست را مطالعه کنید.
۵. انتظار چه بازدهی دارید؟
بازده مورد انتظار باید با میزان ریسکی که می‌پذیرید تناسب داشته باشد.
انتظار بازده بسیار بالا همراه با ریسک بسیار پایین، معمولاً انتظار واقع‌بینانه‌ای نیست.
به‌طور کلی، ظرفیت کسب بازده بالاتر اغلب با پذیرش نوسان و ریسک بیشتر همراه است. بنابراین به‌جای اینکه فقط بیشترین بازده ممکن را جست‌وجو کنید، بهتر است نسبت میان ریسک و بازده را در نظر بگیرید.
معیارهای انتخاب بهترین صندوق سرمایه گذاری
بعد از مشخص کردن شرایط شخصی، نوبت مقایسه صندوق‌ها می‌رسد. برای این کار چند معیار مهم وجود دارد.
بازده گذشته صندوق
اولین عددی که بسیاری از سرمایه‌گذاران بررسی می‌کنند، بازده گذشته است.
دیدن بازده صندوق مفید است، اما یک اشتباه رایج این است که پربازده‌ترین صندوق یک دوره را به‌طور خودکار بهترین گزینه دوره بعد بدانیم.
فرض کنید صندوقی طی یک سال گذشته ۷۰ درصد بازده داشته است. این عدد به‌تنهایی نمی‌گوید:
- این بازده با چه میزان ریسکی به دست آمده؛
- عملکرد صندوق چقدر ناشی از شرایط کلی بازار بوده؛
- نوسانات آن در طول مسیر چقدر بوده؛
- و آیا شرایطی که باعث این بازده شده همچنان ادامه دارد یا خیر.
بهتر است عملکرد صندوق را در دوره‌های مختلف بررسی کنید و آن را با صندوق‌های هم‌گروه و معیار مناسب همان بازار مقایسه کنید.
بازده گذشته تضمینی برای تکرار همان بازده در آینده نیست.
ریسک و میزان نوسان
دو صندوق ممکن است بازده تقریباً مشابهی ایجاد کرده باشند، اما مسیر رسیدن به آن بازده کاملاً متفاوت باشد.
برای مثال صندوق اول ممکن است طی مسیر نوسانات شدیدی تجربه کرده باشد، در حالی که صندوق دوم بازده مشابهی را با نوسان کمتری ثبت کرده باشد.
به همین دلیل هنگام مقایسه، صرفاً عدد بازده نهایی را نبینید.
برای سرمایه‌گذاران کم‌ریسک، میزان افت سرمایه و نوسان صندوق اهمیت ویژه‌ای دارد. برای افراد ریسک‌پذیرتر نیز دانستن میزان نوسان کمک می‌کند تصمیم آگاهانه‌تری بگیرند.
نقدشوندگی صندوق
یک صندوق خوب باید امکان ورود و خروج سرمایه متناسب با نیاز سرمایه‌گذار را فراهم کند.
در صندوق‌های ETF بهتر است مواردی مثل:
- حجم معاملات؛
- ارزش معاملات؛
- فاصله قیمت خرید و فروش؛
- و کیفیت بازارگردانی
مورد توجه قرار بگیرد.
صرف اینکه واحد یک صندوق در بورس معامله می‌شود به این معنا نیست که شرایط نقدشوندگی تمام ETFها دقیقاً مشابه یکدیگر است.
اندازه صندوق یا AUM
AUM مخفف Assets Under Management و به معنای ارزش دارایی‌های تحت مدیریت صندوق است.
اندازه صندوق می‌تواند اطلاعات مفیدی درباره مقیاس فعالیت آن بدهد، اما بزرگ‌تر بودن صندوق به‌تنهایی به معنی بهتر بودن آن نیست.
در بررسی AUM باید نوع صندوق، استراتژی سرمایه‌گذاری و بازار مورد فعالیت آن نیز در نظر گرفته شود.
بنابراین AUM بهتر است یکی از معیارهای مقایسه باشد، نه تنها معیار انتخاب.
سابقه و عملکرد مدیر صندوق
در صندوق‌هایی که مدیریت فعال دارند، نحوه تصمیم‌گیری تیم مدیریت اهمیت زیادی پیدا می‌کند.
برای بررسی عملکرد مدیریت صندوق می‌توان به مواردی مانند ثبات عملکرد در دوره‌های مختلف، واکنش صندوق به دوره‌های نزولی بازار و مقایسه آن با صندوق‌های مشابه توجه کرد.
مدیری که صرفاً در یک دوره صعودی عملکرد خوبی داشته، الزاماً در شرایط متفاوت بازار نیز همان عملکرد را تکرار نخواهد کرد.
NAV و قیمت بازار
NAV یا ارزش خالص دارایی نشان می‌دهد ارزش خالص دارایی‌های یک صندوق به ازای واحدهای آن چقدر است.
در ETFها قیمت معامله‌شده واحد صندوق در بازار می‌تواند با NAV متفاوت باشد. بنابراین هنگام خرید صندوق‌های قابل معامله، توجه به فاصله میان قیمت بازار و NAV اهمیت دارد.
اگر می‌خواهید این مفهوم را دقیق‌تر بشناسید، مطلب NAV چیست را بخوانید.
نکته مهم این است که پایین‌تر بودن قیمت بازار نسبت به NAV به‌تنهایی به معنی وجود فرصت خرید قطعی نیست. دلایل ایجاد این فاصله نیز باید بررسی شود.
هزینه‌ها
هزینه‌های صندوق در بلندمدت می‌توانند روی بازده نهایی سرمایه‌گذار تأثیر بگذارند.
نوع و میزان هزینه‌ها بسته به ساختار صندوق متفاوت است. بنابراین هنگام مقایسه چند صندوق مشابه، بهتر است هزینه‌های مدیریت و سایر هزینه‌های مرتبط نیز بررسی شوند.
این موضوع به‌خصوص زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که عملکرد دو صندوق به یکدیگر نزدیک باشد.
ترکیب دارایی صندوق
نام صندوق به‌تنهایی برای شناخت ریسک آن کافی نیست. باید بدانید پول صندوق واقعاً در چه دارایی‌هایی سرمایه‌گذاری شده است.
برای مثال در بررسی یک صندوق سهامی می‌توان به صنایع و سهام اصلی موجود در پرتفوی توجه کرد.
در صندوق‌های درآمد ثابت، ترکیب اوراق بدهی، سپرده‌ها و سایر دارایی‌ها اهمیت دارد.
در صندوق‌های طلا نیز ترکیب دارایی و نحوه مواجهه صندوق با بازار طلا باید مورد توجه قرار بگیرد.
بهترین صندوق برای افراد کم‌ریسک
اگر اولویت اصلی شما کاهش نوسان و حفظ ثبات بیشتر سرمایه است، معمولاً صندوق‌های درآمد ثابت در میان گزینه‌های قابل بررسی قرار می‌گیرند.
صندوق درآمد ثابت بخش عمده دارایی خود را در ابزارهای با درآمد ثابت و دارایی‌های متناسب با مقررات صندوق سرمایه‌گذاری می‌کند و در مقایسه با صندوق‌های سهامی معمولاً نوسان کمتری دارد.
البته «درآمد ثابت» را نباید با «بدون ریسک» اشتباه گرفت.
پیش از انتخاب بهتر است مواردی مثل نحوه محاسبه بازده، ترکیب دارایی، نقدشوندگی، سابقه صندوق و شیوه تقسیم سود را بررسی کنید.
برای پولی که نباید در معرض نوسانات شدید بازار سهام قرار بگیرد، این گروه می‌تواند یکی از گزینه‌های قابل بررسی باشد.
بهترین صندوق برای سرمایه گذاری در طلا
اگر هدف شما سرمایه‌گذاری روی طلاست اما نمی‌خواهید مشکلاتی مثل نگهداری، امنیت و خرید فیزیکی طلا را داشته باشید، صندوق طلا می‌تواند گزینه قابل بررسی باشد.
صندوق طلا از طریق ابزارهای مبتنی بر طلا امکان مواجهه سرمایه‌گذار با تغییرات بازار طلا را فراهم می‌کند.
اما نباید تصور کرد صندوق طلا همیشه سودآور است.
ارزش این صندوق‌ها می‌تواند تحت تأثیر عواملی مانند تغییرات قیمت طلا، نرخ ارز و شرایط بازار قرار بگیرد و در دوره‌هایی نیز کاهش پیدا کند.
بنابراین هنگام انتخاب صندوق طلا، علاوه بر بازده گذشته، نقدشوندگی، فاصله قیمت بازار با NAV و عملکرد صندوق اهمیت دارد.
صندوق مناسب برای سرمایه‌گذار ریسک‌پذیر
افرادی که افق زمانی مناسب و تحمل نوسان بیشتری دارند، ممکن است به سراغ صندوق‌هایی با سهم بالاتر دارایی‌های پرریسک بروند.
یکی از گزینه‌ها صندوق سهامی است.
بخش عمده سرمایه این صندوق‌ها در بازار سهام قرار می‌گیرد. به همین دلیل در دوره‌های صعودی بازار ظرفیت کسب بازده بیشتری دارند، اما در دوره‌های نزولی نیز ممکن است افت قابل توجهی تجربه کنند.
برای سرمایه‌گذارانی که ریسک‌پذیری بسیار بیشتری دارند، صندوق اهرمی نیز یکی از ابزارهای قابل بررسی است.
صندوق اهرمی به دلیل ساختار متفاوت خود می‌تواند نوسانات بیشتری نسبت به صندوق سهامی معمولی داشته باشد. بنابراین صرفاً به دلیل بازده بالا در دوره‌های صعودی نباید آن را برای همه سرمایه‌گذاران مناسب دانست.
اگر کاهش شدید ارزش سرمایه باعث تصمیم‌های هیجانی شما می‌شود، استفاده از ابزارهای اهرمی احتمالاً نیازمند احتیاط بیشتری است.
صندوق مناسب برای سرمایه‌گذاری غیرفعال
همه سرمایه‌گذاران علاقه‌ای به انتخاب مداوم سهم یا ارزیابی عملکرد مدیران فعال ندارند.
در چنین شرایطی صندوق شاخصی می‌تواند مورد توجه قرار بگیرد.
هدف صندوق شاخصی معمولاً این است که عملکرد یک شاخص مشخص را تا حد امکان دنبال کند، نه اینکه با خرید و فروش فعالانه دائماً به دنبال شکست دادن بازار باشد.
در بررسی صندوق شاخصی باید مشخص کنید:
- صندوق کدام شاخص را دنبال می‌کند؟
- ترکیب دارایی آن چقدر به شاخص نزدیک است؟
- خطای تعقیب یا Tracking Error آن چقدر است؟
- هزینه‌های صندوق چگونه است؟
اگر دیدگاه شما این است که به‌جای انتخاب چند سهم مشخص، روی مجموعه‌ای متناسب با یک شاخص سرمایه‌گذاری کنید، این نوع صندوق می‌تواند گزینه قابل بررسی باشد.
اگر روی یک صنعت خاص دید مثبت داشته باشیم؟
گاهی سرمایه‌گذار به کل بازار خوش‌بین نیست اما تصور می‌کند یک صنعت مشخص، مانند بانک، پتروشیمی، فلزات یا خودرو، شرایط بهتری خواهد داشت.
در این حالت صندوق بخشی می‌تواند امکان سرمایه‌گذاری روی مجموعه‌ای از شرکت‌های یک صنعت را فراهم کند.
مزیت این روش نسبت به خرید یک سهم این است که سرمایه شما روی چند شرکت آن صنعت توزیع می‌شود.
اما یک ریسک مهم نیز وجود دارد:
تمرکز روی یک صنعت باعث کاهش تنوع سبد می‌شود.
اگر کل صنعت تحت فشار قرار بگیرد، تعداد زیاد سهام داخل صندوق لزوماً نمی‌تواند ریسک صنعت را از بین ببرد.
بنابراین صندوق بخشی بیشتر برای کسی مناسب است که آگاهانه قصد دارد روی یک صنعت مشخص تمرکز کند.
ETF بهتر است یا صندوق صدور و ابطالی؟
ETF بودن صندوق، نوع دارایی آن را مشخص نمی‌کند.
یک صندوق ETF ممکن است درآمد ثابت، سهامی، طلا، شاخصی یا از انواع دیگر باشد. ETF فقط به سازوکار معامله واحدهای صندوق اشاره دارد.
در صندوق‌های قابل معامله، خرید و فروش واحدها معمولاً در بازار و از طریق سامانه معاملاتی انجام می‌شود.
در مقابل، در صندوق‌های صدور و ابطالی سرمایه‌گذار برای ورود یا خروج از طریق فرآیند صدور و ابطال واحدها اقدام می‌کند.
بنابراین اینکه ETF بهتر است یا صندوق صدور و ابطالی، پاسخ یکسانی ندارد.
مواردی مانند:
- امکان معامله در بازار؛
- نقدشوندگی؛
- فاصله قیمت و NAV؛
- فرآیند خرید و فروش؛
- و ترجیح شخصی سرمایه‌گذار
در این انتخاب تأثیرگذار هستند.
جزئیات این موضوع را در راهنمای صندوق ETF توضیح داده‌ایم.
چطور چند صندوق را با هم مقایسه کنیم؟
برای انتخاب بهترین صندوق سرمایه گذاری، مقایسه باید میان صندوق‌های هم‌گروه انجام شود.
برای مثال مقایسه مستقیم بازده یک صندوق درآمد ثابت با صندوق اهرمی چندان منطقی نیست؛ زیرا سطح ریسک و نوع دارایی آنها کاملاً متفاوت است.
بهتر است ابتدا نوع صندوق مناسب خود را مشخص کنید و سپس چند صندوق از همان دسته را کنار یکدیگر قرار دهید.
می‌توانید این موارد را بررسی کنید:
| معیار | چه چیزی را بررسی کنیم؟ |
|---|---|
| نوع صندوق | درآمد ثابت، سهامی، طلا، شاخصی، اهرمی و… |
| بازده | عملکرد در چند بازه زمانی |
| ریسک | شدت نوسان و افت‌های گذشته |
| نقدشوندگی | امکان خروج آسان از سرمایه‌گذاری |
| AUM | ارزش دارایی‌های تحت مدیریت |
| NAV | ارزش خالص دارایی هر واحد |
| مدیریت | ثبات عملکرد تیم مدیریت |
| هزینه‌ها | هزینه‌های صندوق |
| ترکیب دارایی | دارایی‌ها، صنایع و میزان تمرکز |
| سازوکار معامله | ETF یا صدور و ابطالی |
نکته مهم این است که مقایسه نباید فقط بر اساس یک عدد انجام شود.
ممکن است صندوقی در یک بازه زمانی بیشترین بازده را ثبت کرده باشد، اما نوسان بسیار بالایی نیز داشته باشد. صندوق دیگری ممکن است کمی بازده کمتر ولی ثبات بیشتری داشته باشد.
اینکه کدام‌یک انتخاب بهتری است، به شرایط سرمایه‌گذار بستگی دارد.
اشتباهات رایج هنگام انتخاب صندوق
انتخاب صرفاً بر اساس بیشترین بازده
یکی از رایج‌ترین اشتباهات، مرتب کردن صندوق‌ها بر اساس بازده یک‌ساله و خرید اولین گزینه فهرست است.
بازده گذشته اطلاعات مفیدی می‌دهد، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که رتبه‌بندی گذشته در آینده نیز تکرار شود.
مقایسه صندوق‌های غیرمشابه
مقایسه بازده صندوق اهرمی با صندوق درآمد ثابت بدون درنظر گرفتن اختلاف ریسک، تصویر اشتباهی ایجاد می‌کند.
ابتدا صندوق‌ها را بر اساس نوع و سطح ریسک دسته‌بندی کنید و سپس مقایسه انجام دهید.
نادیده گرفتن افق سرمایه‌گذاری
ممکن است یک ابزار در بلندمدت با اهداف شما سازگار باشد اما برای سرمایه‌ای که ماه آینده به آن نیاز دارید، انتخاب مناسبی نباشد.
زمان موردنیاز برای سرمایه‌گذاری باید پیش از تصمیم‌گیری مشخص شود.
توجه نکردن به نقدشوندگی
بازده روی کاغذ زمانی اهمیت دارد که بتوانید در زمان موردنیاز از سرمایه‌گذاری خارج شوید.
به همین دلیل نقدشوندگی خصوصاً در ETFها یکی از معیارهای مهم بررسی است.
تصور اینکه صندوق بدون ریسک است
مدیریت حرفه‌ای و تنوع سرمایه‌گذاری می‌تواند برخی ریسک‌ها را مدیریت کند، اما به معنی حذف تمام ریسک‌ها نیست.
نوع و شدت ریسک میان صندوق‌های مختلف تفاوت زیادی دارد.
تغییر مداوم صندوق بر اساس بازده کوتاه‌مدت
اگر هر بار صندوقی چند هفته بازده بهتری ثبت کرد سرمایه را به آن منتقل کنیم، عملاً در معرض تصمیم‌های هیجانی و تعقیب بازده قرار می‌گیریم.
انتخاب صندوق بهتر است بر اساس یک چارچوب مشخص انجام شود، نه رتبه‌بندی کوتاه‌مدت.
آیا باید تمام سرمایه را در یک صندوق گذاشت؟
الزامی وجود ندارد که سرمایه‌گذار فقط یک صندوق داشته باشد.
در بسیاری از شرایط می‌توان بر اساس سطح ریسک و اهداف سرمایه‌گذاری، از چند نوع صندوق در کنار یکدیگر استفاده کرد.
برای مثال یک سرمایه‌گذار ممکن است بخشی از سرمایه را در ابزارهای کم‌نوسان‌تر و بخشی را در صندوق‌های سهامی یا طلا نگه دارد.
نسبت هر بخش به عواملی مانند:
- سن؛
- درآمد؛
- مخارج؛
- میزان سرمایه؛
- افق زمانی؛
- هدف سرمایه‌گذاری؛
- و تحمل ریسک
بستگی دارد.
در نتیجه پرسش اصلی همیشه «کدام صندوق را بخرم؟» نیست؛ گاهی پرسش مهم‌تر این است که هر نوع صندوق چه سهمی از کل سبد من داشته باشد؟
جمع‌بندی؛ بهترین صندوق برای شما کدام است؟
برای پیدا کردن بهترین صندوق سرمایه گذاری نباید صرفاً به دنبال صندوقی باشید که در ماه یا سال گذشته بالاترین بازده را ثبت کرده است.
ابتدا باید سه موضوع را مشخص کنید:
هدف، افق زمانی و میزان ریسک‌پذیری.
بعد از آن می‌توان نوع صندوق مناسب را انتخاب و گزینه‌های هم‌گروه را از نظر بازده، ریسک، نقدشوندگی، NAV، AUM، هزینه‌ها، ترکیب دارایی و عملکرد مدیریت مقایسه کرد.
به‌طور خلاصه:
- برای سرمایه‌گذارانی که نوسان کمتر می‌خواهند، صندوق‌های درآمد ثابت قابل بررسی هستند.
- برای سرمایه‌گذاری روی طلا، صندوق‌های طلا می‌توانند جایگزینی برای خرید مستقیم طلای فیزیکی باشند.
- برای پذیرش نوسانات بازار سهام، صندوق‌های سهامی قابل بررسی‌اند.
- برای ریسک‌پذیری بالاتر، صندوق‌های اهرمی ساختار متفاوتی دارند.
- برای دنبال کردن یک شاخص، صندوق‌های شاخصی مطرح می‌شوند.
- برای سرمایه‌گذاری متمرکز روی یک صنعت، صندوق‌های بخشی کاربرد دارند.
بنابراین بهترین صندوق سرمایه گذاری برای هر فرد، صندوقی است که بیشترین تناسب را با شرایط او داشته باشد؛ نه لزوماً صندوقی که بیشترین بازده گذشته را ثبت کرده است.
برای شناخت کامل‌تر هرکدام از این گزینه‌ها می‌توانید راهنمای انواع صندوق‌های سرمایه گذاری را نیز مطالعه کنید.
سوالات متداول
بهترین صندوق سرمایه گذاری کدام است؟
یک صندوق مشخص برای همه سرمایه‌گذاران بهترین نیست. انتخاب صندوق باید با توجه به میزان ریسک‌پذیری، هدف، افق سرمایه‌گذاری، نیاز به نقدشوندگی و نوع دارایی موردنظر انجام شود.
پربازده‌ترین صندوق سرمایه گذاری لزوماً بهترین صندوق است؟
خیر. بازده گذشته فقط یکی از معیارهای بررسی است. میزان ریسک، نوسان، نقدشوندگی، ترکیب دارایی و ثبات عملکرد نیز باید در کنار بازده بررسی شوند.
بهترین صندوق برای افراد کم ریسک چیست؟
صندوق‌های درآمد ثابت معمولاً در مقایسه با صندوق‌های سهامی و اهرمی نوسان کمتری دارند و می‌توانند برای سرمایه‌گذاران کم‌ریسک یکی از گزینه‌های قابل بررسی باشند. با این حال هیچ سرمایه‌گذاری را نباید کاملاً بدون ریسک در نظر گرفت.
صندوق سهامی بهتر است یا صندوق اهرمی؟
این موضوع به ریسک‌پذیری سرمایه‌گذار بستگی دارد. صندوق اهرمی معمولاً می‌تواند نوسان و ریسک بیشتری نسبت به صندوق سهامی معمولی داشته باشد. بنابراین برای همه سرمایه‌گذاران مناسب نیست.
برای انتخاب صندوق فقط بازده یک‌ساله را بررسی کنیم؟
خیر. بهتر است عملکرد صندوق را در چند بازه زمانی بررسی کرده و در کنار آن به ریسک، نقدشوندگی، NAV، اندازه صندوق، ترکیب دارایی، هزینه‌ها و نحوه مدیریت نیز توجه کنید.
