انتخاب سررسید آپشن فقط به این معنی نیست که یک تاریخ را از میان چند قرارداد انتخاب کنیم. سررسید تعیین می‌کند تحلیل ما چقدر فرصت دارد محقق شود، روزانه چه میزان از ارزش زمانی قرارداد از بین برود و قیمت آپشن با چه شدتی به حرکت دارایی پایه یا تغییر نوسان ضمنی واکنش نشان دهد.
ممکن است جهت بازار را کاملاً درست تشخیص دهید، اما قراردادی بخرید که پیش از شروع حرکت بازار منقضی شود. از طرف دیگر، انتخاب یک قرارداد بسیار بلندمدت نیز همیشه تصمیم بهتری نیست؛ چون معمولاً باید پرمیوم بیشتری پرداخت کنید و ممکن است برای زمانی هزینه کنید که به آن نیاز ندارید.
بنابراین سؤال اصلی این نیست که «سررسید کوتاه بهتر است یا بلند؟» سؤال درست این است:
کدام سررسید با زمان تحقق تحلیل، میزان ریسک و هدف معامله من هماهنگ‌تر است؟
سررسید فقط یک تاریخ نیست
تاریخ سررسید آخرین زمانی است که قرارداد اختیار معامله اعتبار دارد. بعد از این تاریخ، قرارداد یا وارد فرآیند اعمال و تسویه می‌شود یا بدون ارزش منقضی خواهد شد.
اما سررسید فقط پایان عمر قرارداد را مشخص نمی‌کند. مدت باقی‌مانده تا سررسید بر موارد زیر نیز اثر می‌گذارد:
- مقدار پرمیوم قرارداد
- سرعت کاهش ارزش زمانی
- حساسیت قرارداد به حرکت دارایی پایه
- حساسیت قرارداد به نوسان ضمنی
- فاصله نقطه سر‌به‌سر
- احتمال بی‌ارزش‌شدن قرارداد
- فرصت معامله‌گر برای مدیریت یا اصلاح موقعیت
برای مرور تعریف سررسید، پرمیوم و ارزش زمانی می‌توانید مقاله مفاهیم اختیار معامله؛ از قیمت اعمال و پرمیوم تا ITM و OTM را مطالعه کنید.
چرا زمان برای آپشن ارزش دارد؟
خریدار آپشن فقط روی جهت حرکت بازار معامله نمی‌کند؛ او برای داشتن «فرصت وقوع حرکت» نیز پول می‌پردازد.
فرض کنید قیمت یک سهم اکنون ۱۰۰۰ تومان است و شما انتظار دارید به ۱۲۰۰ تومان برسد. اگر این رشد فردا اتفاق بیفتد، حتی یک قرارداد کوتاه‌مدت نیز می‌تواند سود مناسبی ایجاد کند. اما اگر همین رشد سه ماه دیگر اتفاق بیفتد، یک قرارداد ۱۰روزه هیچ کمکی به شما نخواهد کرد.
هرچه زمان بیشتری تا سررسید باقی مانده باشد، احتمال اینکه بازار فرصت کافی برای حرکت پیدا کند بیشتر است. به همین دلیل، در شرایط یکسان، قرارداد بلندمدت معمولاً پرمیوم بیشتری دارد.
بخشی از پرمیوم بالاتر قرارداد بلندمدت، هزینه خرید زمان بیشتر است.
البته زمان بیشتر تضمین نمی‌کند که معامله سودآور شود. اگر بازار برخلاف انتظار حرکت کند یا نوسان ضمنی کاهش یابد، قرارداد بلندمدت نیز می‌تواند زیان‌ده باشد.
انتخاب سررسید آپشن؛ قرارداد کوتاه‌مدت یا بلندمدت؟
قراردادهای کوتاه‌مدت و بلندمدت هرکدام مزایا و ریسک‌های متفاوتی دارند. هیچ‌کدام در تمام شرایط برتر نیستند.
ویژگی قراردادهای کوتاه‌مدت
قرارداد کوتاه‌مدت معمولاً:
- پرمیوم کمتری دارد.
- ارزش زمانی آن سریع‌تر کاهش پیدا می‌کند.
- فرصت کمتری برای تحقق تحلیل فراهم می‌کند.
- نزدیک قیمت اعمال، گامای بیشتری دارد.
- به حرکت‌های سریع بازار حساس‌تر است.
- احتمال بی‌ارزش‌شدن آن برای خریدار بیشتر است.
- در روزهای پایانی نوسان قیمتی شدیدتری تجربه می‌کند.
قرارداد کوتاه‌مدت می‌تواند بازده درصدی بزرگی ایجاد کند، اما برای رسیدن به این بازده، بازار باید معمولاً سریع و در جهت مورد انتظار حرکت کند.
ویژگی قراردادهای بلندمدت
قرارداد بلندمدت معمولاً:
- پرمیوم بیشتری دارد.
- ارزش زمانی بیشتری در خود جای داده است.
- تتای روزانه ملایم‌تری دارد.
- زمان بیشتری برای تحقق سناریو فراهم می‌کند.
- نسبت به تغییر نوسان ضمنی حساس‌تر است.
- در برابر تأخیر کوتاه‌مدت بازار مقاوم‌تر است.
- سرمایه بیشتری را درگیر می‌کند.
خرید قرارداد بلندمدت احتمال درست‌شدن تحلیل را تضمین نمی‌کند، اما خطر تمام‌شدن زمان پیش از وقوع حرکت را کاهش می‌دهد.
| ویژگی | سررسید کوتاه | سررسید بلند |
| پرمیوم اولیه | کمتر | بیشتر |
| سرعت افت ارزش زمانی | بیشتر | کمتر |
| فرصت تحقق تحلیل | محدود | بیشتر |
| حساسیت به حرکت سریع قیمت | بیشتر | متعادل‌تر |
| حساسیت به نوسان ضمنی | کمتر | بیشتر |
| احتمال سوختن سریع پرمیوم | بیشتر | کمتر |
| سرمایه موردنیاز | کمتر | بیشتر |
اثر سررسید بر پرمیوم
اگر دو قرارداد قیمت اعمال و شرایط یکسانی داشته باشند، قراردادی که سررسید دورتری دارد معمولاً پرمیوم بیشتری خواهد داشت.
دلیل این موضوع ساده است: بازار برای قراردادی که زمان بیشتری برای سودآورشدن دارد، ارزش بیشتری در نظر می‌گیرد.
برای مثال، اگر سهمی ۱۰۰۰ تومان باشد، ممکن است Call با قیمت اعمال ۱۰۰۰ تومان در سه سررسید چنین قیمت‌هایی داشته باشد:
- قرارداد ۱۰روزه: ۶۰ تومان
- قرارداد ۳۰روزه: ۱۰۵ تومان
- قرارداد ۹۰روزه: ۱۸۰ تومان
قرارداد ۹۰روزه گران‌تر است، اما زمان بیشتری نیز در اختیار خریدار قرار می‌دهد. در مقابل، قرارداد ۱۰روزه ارزان‌تر است، اما بازار باید خیلی زود حرکت کند.
پرمیوم کمتر به‌تنهایی به معنی فرصت بهتر یا قرارداد ارزان‌تر نیست.
در مقاله چگونه بهترین قرارداد اختیار معامله را انتخاب کنیم؟ راهنمای عملی انتخاب آپشن، پرمیوم باید در کنار قیمت اعمال، نقدشوندگی، نقطه سر‌به‌سر و نوسان ضمنی بررسی شود.
اثر سررسید بر تتا
تتا نشان می‌دهد با ثابت‌بودن سایر عوامل، قیمت آپشن در اثر گذشت یک روز تقریباً چه میزان کاهش پیدا می‌کند.
خریدار اختیار معمولاً تتای منفی دارد؛ یعنی گذشت زمان به ضرر اوست. فروشنده اختیار معمولاً از کاهش ارزش زمانی سود می‌برد.
کاهش ارزش زمانی خطی نیست. به‌طور معمول:
- در ماه‌های ابتدایی، افت ارزش زمانی آرام‌تر است.
- با نزدیک‌شدن به سررسید، افت ارزش زمانی سریع‌تر می‌شود.
- این شتاب در قراردادهای نزدیک به قیمت اعمال محسوس‌تر است.
فرض کنید پرمیوم یک قرارداد ۱۰روزه ۶۰ تومان و تتای آن منفی ۶ تومان باشد. اگر قیمت سهم، نوسان ضمنی و سایر عوامل تغییر نکنند، ممکن است قرارداد فقط طی یک روز حدود ۱۰ درصد از ارزش خود را از دست بدهد.
در مقابل، یک قرارداد ۹۰روزه با پرمیوم ۱۸۰ تومان ممکن است تتای منفی ۱٫۵ تومان داشته باشد. خریدار برای قرارداد بلندمدت پول بیشتری می‌پردازد، اما فشار روزانه زمان بر آن کمتر است.
جزئیات تتا و سایر عوامل رفتاری قرارداد در مقاله ضرایب یونانی و نوسان ضمنی در آپشن؛ دلتا، گاما، تتا و وگا توضیح داده شده است.
اثر سررسید بر گاما
گاما نشان می‌دهد دلتا با حرکت قیمت دارایی پایه چقدر تغییر می‌کند.
قراردادهای نزدیک سررسید، به‌ویژه قراردادهای ATM، معمولاً گامای بالاتری دارند. در نتیجه دلتا و قیمت آن‌ها با حرکت کوچک دارایی پایه می‌تواند به‌سرعت تغییر کند.
گامای بالا دو نتیجه مهم دارد:
- اگر بازار سریع در جهت تحلیل حرکت کند، قیمت قرارداد می‌تواند با شتاب بیشتری رشد کند.
- اگر بازار برخلاف تحلیل حرکت کند، قرارداد می‌تواند با همان سرعت وارد زیان شود.
به همین دلیل، خرید قرارداد نزدیک سررسید می‌تواند سودهای درصدی بزرگ ایجاد کند، اما رفتار آن نیز بسیار ناپایدارتر است.
برای فروشنده اختیار نیز گامای بالا خطرناک است؛ چون یک حرکت ناگهانی بازار می‌تواند موقعیت ظاهراً سودآور را خیلی سریع وارد زیان کند.
اثر سررسید بر وگا
وگا حساسیت قیمت آپشن به تغییر نوسان ضمنی را اندازه‌گیری می‌کند.
قراردادهای بلندمدت معمولاً وگای بیشتری دارند. بنابراین افزایش یا کاهش نوسان ضمنی می‌تواند اثر قابل‌توجه‌تری بر قیمت آن‌ها بگذارد.
برای مثال، ممکن است قیمت دارایی پایه تغییر چندانی نکند، اما به‌دلیل افزایش نااطمینانی بازار، نوسان ضمنی بالا برود. در این شرایط، قرارداد بلندمدت می‌تواند بیشتر از قرارداد کوتاه‌مدت گران شود.
عکس این اتفاق نیز ممکن است. اگر بعد از انتشار یک خبر مهم، نوسان ضمنی ناگهان کاهش یابد، قرارداد بلندمدت ممکن است حتی با وجود حرکت درست دارایی پایه، بخشی از ارزش خود را از دست بدهد.
انتخاب سررسید آپشن برای خریدار اختیار
خریدار اختیار باید به قرارداد فرصت کافی بدهد تا سناریوی او محقق شود.
هنگام انتخاب سررسید آپشن برای موقعیت خرید، سه سؤال اصلی مطرح است:
- انتظار دارم حرکت بازار چه زمانی آغاز شود؟
- ممکن است تحقق این حرکت چقدر به تأخیر بیفتد؟
- حاضر هستم برای خرید زمان بیشتر چه میزان پرمیوم پرداخت کنم؟
اگر انتظار دارید سهم طی یک ماه آینده رشد کند، خرید قراردادی که ۱۵ روز دیگر منقضی می‌شود منطقی نیست؛ حتی اگر پرمیوم آن بسیار جذاب به نظر برسد.
یک قاعده کاربردی برای معامله‌گران تازه‌کار این است که سررسید را کمی دیرتر از زمان موردانتظار تحقق تحلیل انتخاب کنند. برای نمونه، اگر انتظار دارید حرکت طی ۲۰ روز آینده رخ دهد، بررسی قراردادی با ۳۰ تا ۴۵ روز زمان باقی‌مانده می‌تواند منطقی‌تر از قرارداد دقیقاً ۲۰روزه باشد.
این عدد یک قانون ثابت نیست. میزان حاشیه زمانی باید با عدم‌قطعیت تحلیل، نقدشوندگی قرارداد و هزینه پرمیوم هماهنگ شود.
خریدار آپشن باید برای اشتباه در زمان‌بندی تحلیل نیز حاشیه امن داشته باشد.
انتخاب سررسید آپشن برای فروشنده اختیار
فروشنده اختیار از کاهش ارزش زمانی سود می‌برد. به همین دلیل، قرارداد نزدیک سررسید ممکن است در نگاه اول بسیار جذاب باشد.
اما تتای بیشتر بدون ریسک نیست. هرچه سررسید نزدیک‌تر شود:
- گاما افزایش پیدا می‌کند.
- حساسیت موقعیت به حرکت ناگهانی بازار بیشتر می‌شود.
- فرصت اصلاح یا رول‌کردن موقعیت کاهش پیدا می‌کند.
- احتمال نیاز فوری به وجه تضمین بیشتر می‌شود.
- یک خبر یا صف معاملاتی می‌تواند نتیجه معامله را تغییر دهد.
بنابراین فروشنده نباید فقط قراردادی را انتخاب کند که سریع‌ترین افت ارزش زمانی را دارد. پرمیوم دریافتی باید در برابر ریسک حرکت دارایی پایه، فاصله قیمت اعمال و توان مدیریت وجه تضمین بررسی شود.
تتای بالا پاداش پذیرش گامای بالاتر است، نه سود رایگان.
زمان تحلیل با زمان قرارداد چه تفاوتی دارد؟
زمان تحلیل مدت زمانی است که انتظار دارید سناریوی شما در آن محقق شود. زمان قرارداد، کل فرصت باقی‌مانده تا سررسید است.
این دو زمان نباید لزوماً یکسان باشند.
فرض کنید تحلیل شما این است که سهم طی سه هفته آینده به یک مقاومت مهم می‌رسد. اگر قراردادی را انتخاب کنید که دقیقاً سه هفته دیگر منقضی می‌شود، کوچک‌ترین تأخیر می‌تواند معامله را با مشکل روبه‌رو کند.
ممکن است:
- حرکت سهم یک هفته دیرتر آغاز شود.
- بازار چند روز بسته یا کم‌حجم باشد.
- سهم وارد صف معامله شود.
- یک خبر باعث توقف یا تغییر کوتاه‌مدت روند شود.
- تحلیل جهت درست باشد، اما سرعت حرکت کمتر از انتظار باشد.
به همین دلیل، انتخاب سررسید آپشن باید علاوه بر زمان اصلی تحلیل، یک دوره حاشیه امن نیز داشته باشد.
چرا باید حاشیه زمانی در نظر بگیریم؟
بیشتر تحلیل‌ها زمان دقیق حرکت بازار را مشخص نمی‌کنند. ممکن است بدانیم یک سهم از نظر بنیادی یا تکنیکال ظرفیت رشد دارد، اما ندانیم حرکت آن هفته آینده شروع می‌شود یا یک ماه دیگر.
حاشیه زمانی سه مزیت دارد:
- تحلیل برای محقق‌شدن فرصت بیشتری پیدا می‌کند.
- فشار تتا کمتر می‌شود.
- معامله‌گر زمان بیشتری برای خروج یا رول‌کردن دارد.
البته حاشیه زمانی بیش از حد نیز پرمیوم را افزایش می‌دهد. هدف این نیست که همیشه دورترین سررسید را انتخاب کنیم؛ هدف خرید زمان کافی، نه زمان اضافی است.
قرارداد نزدیک سررسید چه زمانی منطقی است؟
انتخاب قرارداد نزدیک سررسید می‌تواند در شرایط زیر منطقی باشد:
- انتظار یک حرکت سریع و نزدیک دارید.
- زمان وقوع رویداد تقریباً مشخص است.
- قرارداد نقدشوندگی مناسبی دارد.
- نوسان ضمنی بیش از حد بالا نیست.
- حداکثر زیان پرمیوم را کاملاً پذیرفته‌اید.
- برنامه خروج مشخصی دارید.
- معامله فقط بخش کوچکی از سرمایه شما را درگیر می‌کند.
برای مثال، اگر انتظار دارید یک رویداد مشخص طی دو روز آینده باعث حرکت شدید قیمت شود، خرید قرارداد ۱۰روزه ممکن است منطقی باشد. بااین‌حال، باید احتمال کاهش نوسان ضمنی بعد از رویداد را نیز در نظر بگیرید.
قرارداد نزدیک سررسید برای معامله‌گری که صرفاً «احساس می‌کند سهم بالاخره رشد می‌کند» انتخاب مناسبی نیست.
قرارداد بلندمدت چه زمانی هزینه اضافی ایجاد می‌کند؟
قرارداد بلندمدت در شرایط زیر ممکن است هزینه غیرضروری ایجاد کند:
- انتظار دارید حرکت بازار خیلی سریع رخ دهد.
- بخش بزرگی از پرمیوم مربوط به زمان اضافی است.
- نوسان ضمنی قرارداد بسیار بالاست.
- نقدشوندگی سررسید دور ضعیف است.
- اسپرد خرید و فروش زیاد است.
- قصد دارید فقط چند روز در معامله بمانید.
- افزایش قیمت قرارداد با سناریوی سود موردانتظار تناسب ندارد.
فرض کنید انتظار دارید سهم طی یک هفته ۵ درصد رشد کند. خرید قرارداد ۹۰روزه ممکن است فشار تتا را کاهش دهد، اما اگر پرمیوم آن سه برابر قرارداد ۳۰روزه باشد، بازده درصدی شما نیز احتمالاً کمتر خواهد شد.
در این حالت، قرارداد میان‌مدت می‌تواند تعادل بهتری میان هزینه، زمان و ریسک ایجاد کند.
انتخاب سررسید آپشن پیش از یک رویداد مهم
رویدادهایی مانند انتشار گزارش، برگزاری مجمع، تصمیم‌های اقتصادی یا تغییرات مهم صنعت می‌توانند نوسان بازار را افزایش دهند.
پیش از یک رویداد، فقط تاریخ وقوع آن را بررسی نکنید. باید ببینید بازار چه مقدار از اثر رویداد را از قبل در پرمیوم قرارداد لحاظ کرده است.
سه حالت رایج وجود دارد:
رویداد پیش از سررسید اتفاق می‌افتد
قرارداد فرصت واکنش به رویداد را دارد؛ اما ممکن است نوسان ضمنی پیش از خبر بالا و بعد از آن به‌سرعت کاهش پیدا کند.
رویداد دقیقاً نزدیک سررسید اتفاق می‌افتد
ریسک بالاست؛ چون قرارداد زمان کمی برای واکنش بعد از انتشار خبر دارد.
رویداد بعد از سررسید اتفاق می‌افتد
این قرارداد عملاً برای معامله روی آن رویداد مناسب نیست، حتی اگر پرمیوم بسیار کمی داشته باشد.
سررسید باید بعد از رویداد و ترجیحاً با مقداری حاشیه زمانی انتخاب شود.
مقایسه قراردادهای ۱۰، ۳۰ و ۹۰روزه
فرض کنید قیمت سهم ۱۰۰۰ تومان است و سه قرارداد اختیار خرید با قیمت اعمال یکسان ۱۰۰۰ تومان وجود دارد.
اعداد زیر فرضی‌اند و فقط برای نمایش تفاوت رفتار سررسیدها استفاده می‌شوند.
| مشخصات | قرارداد ۱۰روزه | قرارداد ۳۰روزه | قرارداد ۹۰روزه |
| پرمیوم اولیه | ۶۰ تومان | ۱۰۵ تومان | ۱۸۰ تومان |
| تتای روزانه فرضی | منفی ۶ | منفی ۳ | منفی ۱٫۵ |
| نقطه سر‌به‌سر در سررسید | ۱۰۶۰ | ۱۱۰۵ | ۱۱۸۰ |
| سرعت افت ارزش زمانی | زیاد | متوسط | کمتر |
| فرصت تحقق تحلیل | کم | متوسط | زیاد |
سناریوی اول: حرکت سریع بازار
فرض کنید سهم طی سه روز از ۱۰۰۰ به ۱۱۲۰ تومان می‌رسد. با فرض ثابت‌بودن تقریبی سایر عوامل، قیمت قراردادها ممکن است به‌صورت زیر تغییر کند:
| قرارداد | قیمت فرضی بعد از حرکت | بازده تقریبی |
| ۱۰روزه | ۱۲۸ تومان | ۱۱۳٪ |
| ۳۰روزه | ۱۴۸ تومان | ۴۱٪ |
| ۹۰روزه | ۲۰۵ تومان | ۱۴٪ |
در حرکت سریع، قرارداد کوتاه‌مدت می‌تواند به‌دلیل پرمیوم اولیه کمتر و گامای بالاتر، بازده درصدی بیشتری ایجاد کند.
سناریوی دوم: حرکت دیرهنگام بازار
حالا فرض کنید سهم ۲۵ روز بدون تغییر می‌ماند و سپس به ۱۱۲۰ تومان می‌رسد.
- قرارداد ۱۰روزه پیش از شروع حرکت منقضی شده و خریدار تمام پرمیوم را از دست داده است.
- قرارداد ۳۰روزه هنوز فعال است، اما فقط پنج روز زمان دارد و بخش زیادی از ارزش زمانی آن از بین رفته است.
- قرارداد ۹۰روزه هنوز ۶۵ روز زمان دارد و ارزش زمانی بیشتری حفظ کرده است.
در این سناریو، جهت تحلیل کاملاً درست بوده، اما انتخاب سررسید نامناسب باعث زیان شده است.
نکته مهم این است که نقطه سر‌به‌سر جدول، مربوط به روز سررسید است. معامله‌گر می‌تواند پیش از سررسید و حتی قبل از عبور سهم از نقطه سر‌به‌سر، قرارداد را با پرمیوم بالاتری بفروشد و سود کند.
چه زمانی قرارداد را به سررسید بعدی رول کنیم؟
رول‌کردن یعنی موقعیت فعلی را ببندید و هم‌زمان یا با فاصله کوتاه، موقعیتی مشابه در سررسید بعدی باز کنید.
رول به سررسید بعدی می‌تواند زمانی بررسی شود که:
- تحلیل اصلی هنوز معتبر است.
- حرکت بازار دیرتر از انتظار رخ داده است.
- تتای قرارداد فعلی بسیار شدید شده است.
- زمان کمی تا سررسید باقی مانده است.
- سررسید بعدی نقدشوندگی مناسبی دارد.
- هزینه رول با سود احتمالی معامله تناسب دارد.
رول‌کردن به معنی پاک‌کردن زیان نیست. شما موقعیت قبلی را با سود یا زیان می‌بندید و معامله جدیدی با پرمیوم و ریسک جدید باز می‌کنید.
اگر تحلیل اولیه دیگر معتبر نیست، رول‌کردن فقط می‌تواند زیان را به معامله بعدی منتقل کند. در مقاله چه زمانی از معامله آپشن خارج شویم؟ آفست، ذخیره سود و رول‌کردن قرارداد، این تصمیم با جزئیات بیشتری بررسی می‌شود.
اشتباهات رایج در انتخاب سررسید آپشن
خرید نزدیک‌ترین سررسید فقط به‌دلیل پرمیوم پایین
پرمیوم کمتر معمولاً با فرصت کمتر و تتای شدیدتر همراه است.
انتخاب سررسیدی کوتاه‌تر از زمان تحلیل
اگر انتظار دارید حرکت طی یک ماه رخ دهد، قرارداد دو‌هفته‌ای انتخاب مناسبی نیست.
خرید دورترین سررسید بدون بررسی هزینه
زمان بیشتر مفید است، اما ممکن است بازده درصدی معامله را کاهش دهد.
نادیده‌گرفتن رویدادهای مهم
قراردادی که قبل از رویداد موردنظر منقضی می‌شود، برای معامله روی آن رویداد مناسب نیست.
تصور کم‌ریسک‌بودن فروش در روزهای پایانی
تتای زیاد با گامای زیاد همراه است. یک حرکت ناگهانی می‌تواند سود چند روز را از بین ببرد.
نگه‌داشتن قرارداد تا آخرین روز بدون برنامه
نقدشوندگی، اسپرد، فرآیند اعمال و نیاز به وجه نقد یا دارایی پایه باید پیش از روزهای پایانی بررسی شوند. مقاله روز اعمال اختیار معامله؛ سررسید، اعمال و تسویه نقدی و فیزیکی برای همین مرحله نوشته شده است.
رول‌کردن خودکار هر معامله زیان‌ده
رول زمانی منطقی است که تحلیل همچنان معتبر باشد، نه صرفاً برای اینکه زیان ثبت نشود.
چک‌لیست انتخاب سررسید آپشن
پیش از ورود به معامله، به این پرسش‌ها پاسخ دهید:
- انتظار دارم حرکت بازار چه زمانی آغاز شود؟
- سناریوی من تا چه تاریخی اعتبار دارد؟
- آیا برای تأخیر احتمالی بازار حاشیه زمانی در نظر گرفته‌ام؟
- رویداد مهم موردنظر پیش از سررسید اتفاق می‌افتد؟
- پرمیوم قرارداد بلندتر چقدر بیشتر است؟
- تتای روزانه قرارداد چقدر است؟
- قرارداد تا چه حد به تغییر نوسان ضمنی حساس است؟
- آیا نقدشوندگی و اسپرد سررسید مناسب است؟
- اگر بازار چند روز بدون حرکت بماند، چه میزان زیان می‌کنم؟
- برنامه من برای خروج یا رول‌کردن چیست؟
- آیا احتمال اعمال قرارداد را پذیرفته‌ام؟
- حداکثر زیان این معامله با مدیریت سرمایه من هماهنگ است؟
اگر پاسخ بعضی از این پرسش‌ها مشخص نیست، احتمالاً هنوز برای انتخاب نهایی قرارداد آماده نیستید.
جمع‌بندی
انتخاب سررسید آپشن به اندازه تشخیص جهت بازار اهمیت دارد. قرارداد کوتاه‌مدت پرمیوم کمتری دارد و در حرکت سریع می‌تواند بازده بیشتری ایجاد کند، اما تتای شدیدتر و فرصت کمتری برای تحقق تحلیل دارد.
قرارداد بلندمدت زمان بیشتری در اختیار معامله‌گر قرار می‌دهد و در برابر تأخیر بازار مقاوم‌تر است، اما پرمیوم بیشتری می‌طلبد و حساسیت بالاتری به نوسان ضمنی دارد.
برای انتخاب سررسید آپشن باید چهار عامل را هم‌زمان بررسی کنید:
زمان موردانتظار حرکت، حاشیه زمانی، هزینه پرمیوم و ریسک یونانی‌ها.
در نهایت، بهترین سررسید نه نزدیک‌ترین تاریخ است و نه دورترین تاریخ؛ بهترین سررسید، تاریخی است که به تحلیل شما فرصت کافی بدهد، بدون اینکه هزینه زمانی غیرضروری به معامله تحمیل کند.
سؤالات متداول
برای خرید آپشن سررسید کوتاه بهتر است یا بلند؟
اگر انتظار حرکت سریع و مشخصی دارید، قرارداد کوتاه‌مدت می‌تواند بازده بیشتری ایجاد کند. اگر زمان تحقق تحلیل نامطمئن است، سررسید بلندتر معمولاً حاشیه امن بیشتری فراهم می‌کند.
چرا قرارداد نزدیک سررسید سریع‌تر ارزان می‌شود؟
زیرا ارزش زمانی آن با نزدیک‌شدن به پایان قرارداد سریع‌تر کاهش پیدا می‌کند. این اثر با تتا اندازه‌گیری می‌شود و معمولاً در قراردادهای ATM شدیدتر است.
آیا فروش قرارداد نزدیک سررسید کم‌ریسک‌تر است؟
خیر. هرچند کاهش ارزش زمانی سریع‌تر است، گامای قرارداد نیز افزایش پیدا می‌کند و یک حرکت ناگهانی بازار می‌تواند زیان بزرگی ایجاد کند.
چه مقدار حاشیه زمانی برای تحلیل در نظر بگیریم؟
عدد ثابتی وجود ندارد، اما بهتر است سررسید کمی بعد از بازه موردانتظار تحلیل باشد. برای یک تحلیل ۲۰روزه، بررسی قراردادهای ۳۰ تا ۴۵روزه می‌تواند نقطه شروع مناسبی باشد.
آیا باید قرارداد را تا سررسید نگه داریم؟
لزوماً نه. بیشتر موقعیت‌ها را می‌توان پیش از سررسید آفست کرد. نگهداری تا سررسید باید با آگاهی از فرآیند اعمال، تسویه و نیاز به وجه نقد یا دارایی پایه انجام شود.
