چگونه قیمت اعمال مناسب را انتخاب کنیم؟ مقایسه آپشن‌های ITM، ATM و OTM

انتخاب قیمت اعمال مناسب یکی از مهم‌ترین تصمیم‌ها در معامله اختیار است. ممکن است جهت بازار را درست پیش‌بینی کنید، اما چون قیمت اعمال نامناسبی انتخاب کرده‌اید، قرارداد شما سود کمی بدهد یا حتی تمام پرمیوم آن از بین برود. به همین دلیل، ارزان‌ترین قرارداد زنجیره لزوماً بهترین قرارداد نیست.

قیمت اعمال تعیین می‌کند قرارداد با چه سرعتی از حرکت دارایی پایه تأثیر بگیرد، چقدر پرمیوم داشته باشد، برای رسیدن به سود به چه میزان حرکت نیاز داشته باشد و احتمال بی‌ارزش‌شدن آن در سررسید چقدر باشد.

در این مقاله، تفاوت آپشن‌های ITM، ATM و OTM را به زبان ساده بررسی می‌کنیم و می‌بینیم انتخاب قیمت اعمال مناسب برای خرید و فروش اختیار چگونه انجام می‌شود.

قیمت اعمال چرا اهمیت دارد؟

قیمت اعمال یا Strike Price همان قیمتی است که خریدار اختیار می‌تواند بر اساس آن، دارایی پایه را بخرد یا بفروشد.

فرض کنید قیمت فعلی یک سهم ۱۰۰۰ تومان است و سه اختیار خرید با قیمت‌های اعمال زیر وجود دارد:

• قیمت اعمال ۹۰۰ تومان
• قیمت اعمال ۱۰۰۰ تومان
• قیمت اعمال ۱۱۰۰ تومان

هر سه قرارداد روی یک سهم و با یک سررسید منتشر شده‌اند، اما رفتار یکسانی ندارند. قرارداد ۹۰۰تومانی گران‌تر است و بیشتر شبیه خود سهم حرکت می‌کند. قرارداد ۱۱۰۰تومانی ارزان‌تر است، اما برای سودده‌شدن به رشد بیشتری نیاز دارد.

بنابراین انتخاب قیمت اعمال فقط انتخاب یک عدد نیست؛ بلکه انتخاب ترکیبی از ریسک، بازده احتمالی، اهرم و احتمال موفقیت است.

رابطه قیمت اعمال با قیمت دارایی پایه

برای تشخیص وضعیت یک قرارداد، قیمت اعمال را با قیمت فعلی دارایی پایه مقایسه می‌کنیم.

وضعیت اختیار خرید یا Call

اگر قیمت سهم ۱۰۰۰ تومان باشد:

• Call با قیمت اعمال ۹۰۰ تومان: ITM
• Call با قیمت اعمال ۱۰۰۰ تومان: ATM
• Call با قیمت اعمال ۱۱۰۰ تومان: OTM

در اختیار خرید، هرچه قیمت اعمال پایین‌تر از قیمت فعلی سهم باشد، قرارداد بیشتر در سود یا ITM است.

وضعیت اختیار فروش یا Put

برای همان سهم ۱۰۰۰تومانی:

• Put با قیمت اعمال ۱۱۰۰ تومان: ITM
• Put با قیمت اعمال ۱۰۰۰ تومان: ATM
• Put با قیمت اعمال ۹۰۰ تومان: OTM

در اختیار فروش، وضعیت برعکس است. هرچه قیمت اعمال بالاتر از قیمت فعلی سهم باشد، قرارداد بیشتر در سود است.

برای آشنایی کامل با این دسته‌بندی‌ها می‌توانید ابتدا مفاهیم ITM، ATM و OTM را مطالعه کنید.

مرور سریع ITM، ATM و OTM

قرارداد ITM چیست؟

قرارداد In The Money دارای ارزش ذاتی است.

برای مثال، وقتی سهم ۱۰۰۰ تومان قیمت دارد، اختیار خرید با قیمت اعمال ۹۰۰ تومان دارای ۱۰۰ تومان ارزش ذاتی است؛ چون حق خرید سهم در قیمت پایین‌تری از بازار را فراهم می‌کند.

این قراردادها معمولاً:

• پرمیوم بیشتری دارند؛
• دلتای بالاتری دارند؛
• بیشتر از حرکت سهم تأثیر می‌گیرند؛
• اهرم درصدی کمتری دارند؛
• احتمال بی‌ارزش‌شدنشان کمتر است.

قرارداد ATM چیست؟

قرارداد At The Money قیمتی نزدیک به قیمت فعلی دارایی پایه دارد.

اگر سهم حوالی ۱۰۰۰ تومان معامله شود، قرارداد با قیمت اعمال ۱۰۰۰ تومان ATM محسوب می‌شود. این قراردادها معمولاً تعادل بیشتری میان قیمت، حساسیت به حرکت سهم و اهرم ایجاد می‌کنند.

قرارداد OTM چیست؟

قرارداد Out of The Money فعلاً ارزش ذاتی ندارد.

برای مثال، اختیار خرید ۱۱۰۰تومانی در زمانی که سهم ۱۰۰۰ تومان است، فقط در صورتی ارزش ذاتی پیدا می‌کند که قیمت سهم از ۱۱۰۰ تومان عبور کند.

این قراردادها معمولاً ارزان‌ترند، اما ارزان‌بودن آن‌ها به معنی کم‌ریسک‌بودن نیست. احتمال ازبین‌رفتن کامل پرمیوم در قراردادهای OTM بیشتر است.

مقایسه ITM، ATM و OTM

نوع قرارداد	پرمیوم	ارزش ذاتی	قدر مطلق دلتا	اهرم درصدی	احتمال بی‌ارزش‌شدن
ITM	بیشتر	دارد	بیشتر	کمتر	کمتر
ATM	متوسط	بسیار کم یا صفر	متوسط	متوسط	متوسط
OTM	کمتر	ندارد	کمتر	بیشتر	بیشتر

این جدول یک مقایسه نسبی است. زمان باقی‌مانده تا سررسید، نوسان ضمنی و فاصله دقیق قیمت اعمال با قیمت سهم می‌تواند اعداد واقعی را تغییر دهد.

قیمت اعمال چه اثری بر پرمیوم دارد؟

پرمیوم قرارداد از دو بخش تشکیل می‌شود:

پرمیوم = ارزش ذاتی + ارزش زمانی

قراردادهای ITM ارزش ذاتی دارند؛ بنابراین معمولاً پرمیوم بیشتری نیز دارند.

قراردادهای OTM هیچ ارزش ذاتی ندارند و تمام قیمت آن‌ها از ارزش زمانی تشکیل شده است. اگر تا سررسید حرکت مورد انتظار اتفاق نیفتد، این ارزش زمانی به‌تدریج کاهش می‌یابد و ممکن است در پایان کاملاً صفر شود.

برای مثال، سه اختیار خرید زیر را در نظر بگیرید:

قیمت اعمال	وضعیت	پرمیوم فرضی
۹۰۰ تومان	ITM	۱۴۰ تومان
۱۰۰۰ تومان	ATM	۷۰ تومان
۱۱۰۰ تومان	OTM	۲۵ تومان

قرارداد OTM فقط ۲۵ تومان قیمت دارد و در نگاه اول جذاب‌تر به نظر می‌رسد؛ اما این قرارداد برای رسیدن به نقطه سر‌به‌سر، به رشد بیشتری نیاز دارد.

انتخاب قیمت اعمال مناسب چه اثری بر نقطه سر‌به‌سر دارد؟

نقطه سر‌به‌سر خرید اختیار خرید از رابطه زیر به دست می‌آید:

نقطه سر‌به‌سر Long Call = قیمت اعمال + پرمیوم پرداختی

در مثال قبل:

نوع Call	قیمت اعمال	پرمیوم	نقطه سر‌به‌سر
ITM	۹۰۰	۱۴۰	۱۰۴۰ تومان
ATM	۱۰۰۰	۷۰	۱۰۷۰ تومان
OTM	۱۱۰۰	۲۵	۱۱۲۵ تومان

با اینکه قرارداد OTM ارزان‌تر است، سهم باید تا سررسید بیش از ۱۲٫۵ درصد رشد کند تا خریدار آن تازه به نقطه سر‌به‌سر برسد.

در مقابل، خریدار قرارداد ITM با رشد قیمت سهم از ۱۰۰۰ به ۱۰۴۰ تومان به نقطه سر‌به‌سر می‌رسد.

هرچه قیمت اعمال Call بالاتر باشد، هزینه ورود کمتر می‌شود؛ اما حرکت لازم برای سودده‌شدن افزایش می‌یابد.

مقایسه دلتای ITM، ATM و OTM

دلتا نشان می‌دهد قیمت آپشن در برابر تغییر قیمت دارایی پایه تقریباً چقدر تغییر می‌کند.

به‌صورت ساده:

• دلتای Call عمیقاً ITM می‌تواند به ۱ نزدیک باشد؛
• دلتای Call نزدیک ATM معمولاً حوالی ۰٫۵ است؛
• دلتای Call دور از قیمت یا OTM به صفر نزدیک‌تر است.

فرض کنید دلتای سه قرارداد به‌ترتیب ۰٫۷۵، ۰٫۵۰ و ۰٫۲۵ باشد. اگر قیمت سهم ۲۰ تومان افزایش پیدا کند و سایر عوامل ثابت بمانند، انتظار داریم قیمت قراردادها تقریباً چنین تغییری کند:

• قرارداد ITM: حدود ۱۵ تومان افزایش
• قرارداد ATM: حدود ۱۰ تومان افزایش
• قرارداد OTM: حدود ۵ تومان افزایش

بنابراین قرارداد OTM با هر حرکت کوچک سهم جهش بزرگی نمی‌کند. ابتدا باید قیمت سهم به محدوده قیمت اعمال نزدیک شود تا دلتا افزایش پیدا کند.

در اختیار فروش، دلتا منفی است. برای مقایسه میزان حساسیت قراردادها معمولاً به قدر مطلق دلتا توجه می‌کنیم.

مقایسه اهرم در قیمت‌های اعمال مختلف

قرارداد OTM پرمیوم کمتری دارد؛ در نتیجه معامله‌گر با سرمایه یکسان می‌تواند تعداد بیشتری قرارداد بخرد. اگر حرکت بزرگی رخ دهد، بازده درصدی آن ممکن است بسیار زیاد شود.

اما این اهرم یک روی دیگر هم دارد: اگر حرکت کافی اتفاق نیفتد، تعداد بیشتری قرارداد بی‌ارزش می‌شود و زیان نیز می‌تواند سریع‌تر افزایش پیدا کند.

قرارداد ITM سرمایه بیشتری می‌خواهد، اما به دلیل دلتای بالاتر و فاصله کمتر تا سودده‌شدن، رفتار باثبات‌تری دارد.

قرارداد ATM معمولاً حد وسط این دو است و به همین دلیل برای بسیاری از معامله‌گران تازه‌کار قابل‌فهم‌تر است؛ البته ATM نیز به‌صورت خودکار بهترین انتخاب نیست.

انتخاب قیمت اعمال مناسب برای Long Call

در خرید اختیار خرید، انتظار دارید قیمت دارایی پایه افزایش پیدا کند. انتخاب قیمت اعمال مناسب به شدت رشد مورد انتظار بستگی دارد.

وقتی انتظار رشد محدود دارید

اگر انتظار دارید سهم فقط کمی رشد کند، خرید یک Call بسیار دور از قیمت یا OTM منطقی نیست. ممکن است جهت تحلیل درست باشد، اما رشد سهم برای عبور از قیمت اعمال و پرمیوم کافی نباشد.

در چنین شرایطی، قرارداد ATM یا کمی ITM معمولاً تناسب بیشتری با سناریو دارد.

وقتی انتظار رشد متوسط دارید

برای رشد متوسط، قرارداد ATM می‌تواند تعادل مناسبی میان هزینه، دلتا و اهرم ایجاد کند. این قرارداد نسبت به ITM ارزان‌تر است و نسبت به OTM به حرکت کمتری برای سودده‌شدن نیاز دارد.

وقتی انتظار رشد شدید و سریع دارید

یک قرارداد OTM می‌تواند بازده درصدی بالایی ایجاد کند؛ به‌ویژه اگر حرکت قبل از کاهش شدید ارزش زمانی اتفاق بیفتد.

بااین‌حال، این انتخاب باید آگاهانه باشد. خرید اختیار خرید OTM بیشتر شبیه معامله روی وقوع یک حرکت بزرگ است، نه صرفاً پیش‌بینی صعودی‌بودن بازار.

انتخاب قیمت اعمال مناسب برای Long Put

در خرید اختیار فروش، انتظار کاهش قیمت دارایی پایه را دارید یا قصد دارید یک دارایی موجود را بیمه کنید.

اگر انتظار افت محدود دارید، Put بسیار دور از قیمت ممکن است حتی با وجود کاهش سهم سودده نشود. در این حالت، Put نزدیک ATM یا کمی ITM حساسیت بیشتری به ریزش قیمت دارد.

اگر انتظار افت شدید و سریع دارید، Put OTM هزینه کمتری دارد و می‌تواند بازده درصدی بالاتری ایجاد کند؛ اما احتمال سوختن آن نیز بیشتر است.

در خرید اختیار فروش نیز باید نقطه سر‌به‌سر را محاسبه کنید:

نقطه سر‌به‌سر Long Put = قیمت اعمال − پرمیوم پرداختی

برای مثال، اگر Put با قیمت اعمال ۱۰۰۰ تومان را با پرمیوم ۶۰ تومان بخرید، قیمت سهم باید در سررسید به کمتر از ۹۴۰ تومان برسد تا معامله وارد سود شود.

انتخاب قیمت اعمال برای Short Put

در فروش اختیار فروش، فروشنده پرمیوم دریافت می‌کند و ممکن است در سررسید موظف شود سهم را به قیمت اعمال بخرد.

یک روش ساده برای انتخاب قیمت اعمال مناسب در Short Put این است:

قیمتی را انتخاب کنید که واقعاً حاضر باشید سهم را در آن قیمت بخرید.

فرض کنید سهم اکنون ۱۰۰۰ تومان قیمت دارد و شما معتقدید خرید آن در محدوده ۹۰۰ تومان جذاب است. فروش Put با قیمت اعمال ۹۰۰ تومان می‌تواند منطقی‌تر از فروش Put با قیمت اعمال ۱۰۰۰ تومان باشد.

در این حالت:

• اگر سهم بالای ۹۰۰ تومان بماند، پرمیوم را حفظ می‌کنید؛
• اگر سهم زیر ۹۰۰ تومان برود و قرارداد اعمال شود، باید آمادگی خرید سهم را داشته باشید.

هرچه قیمت اعمال به قیمت فعلی سهم نزدیک‌تر باشد، پرمیوم بیشتری دریافت می‌کنید؛ اما احتمال اعمال و زیان نیز افزایش پیدا می‌کند.

در فروش اختیار فروش، بالا بودن پرمیوم به‌تنهایی دلیل خوبی برای انتخاب یک قیمت اعمال نیست. نقدینگی لازم برای ایفای تعهد و ریسک افت شدید سهم باید از قبل بررسی شود.

انتخاب قیمت اعمال برای Short Call

در فروش اختیار خرید، فروشنده ممکن است موظف شود دارایی پایه را به قیمت اعمال تحویل دهد.

اگر فروش اختیار خرید به‌صورت پوشش‌داده‌شده انجام شود، قیمت اعمال باید سطحی باشد که حاضر باشید سهم خود را در آن قیمت بفروشید.

فرض کنید سهم را در اختیار دارید و قیمت فعلی آن ۱۰۰۰ تومان است:

• فروش Call با قیمت اعمال ۱۰۵۰ تومان، پرمیوم بیشتری می‌دهد، اما فضای رشد سهم را محدود می‌کند؛
• فروش Call با قیمت اعمال ۱۲۰۰ تومان، پرمیوم کمتری می‌دهد، اما فرصت بیشتری برای رشد سهم باقی می‌گذارد.

انتخاب قیمت اعمال نزدیک‌تر برای درآمدزایی بیشتر مناسب است، اما احتمال واگذاری سهم را بالا می‌برد. انتخاب قیمت اعمال دورتر درآمد کمتری ایجاد می‌کند، اما سقف سود سهم را در سطح بالاتری قرار می‌دهد.

فروش اختیار خرید بدون داشتن دارایی پایه یا پوشش مناسب، ریسک بسیار بالایی دارد و نباید صرفاً به دلیل پرمیوم جذاب انجام شود.

قیمت اعمال مناسب برای پوشش ریسک

در استراتژی پوشش ریسک، قیمت اعمال Put مشخص می‌کند از چه سطحی به بعد زیان دارایی شما محدود شود.

فرض کنید سهمی به قیمت ۱۰۰۰ تومان دارید:

• خرید Put با قیمت اعمال ۱۰۰۰ تومان، پوشش قوی‌تری ایجاد می‌کند؛
• خرید Put با قیمت اعمال ۹۰۰ تومان، ارزان‌تر است، اما ۱۰ درصد افت اولیه را پوشش نمی‌دهد.

این انتخاب شبیه تعیین مبلغ فرانشیز بیمه است. هرچه قیمت اعمال Put به قیمت فعلی سهم نزدیک‌تر باشد، بیمه کامل‌تر و گران‌تر خواهد بود. هرچه قیمت اعمال پایین‌تر باشد، هزینه بیمه کمتر می‌شود، اما معامله‌گر باید بخش بیشتری از افت را تحمل کند.

بنابراین در پوشش ریسک، انتخاب قیمت اعمال مناسب باید بر اساس حداکثر زیان قابل‌تحمل انجام شود، نه بر اساس ارزان‌ترین Put موجود.

قیمت اعمال مناسب برای درآمدزایی

فروشندگان اختیار معمولاً به دنبال دریافت پرمیوم هستند. قیمت اعمال نزدیک‌تر به قیمت بازار، پرمیوم بیشتری دارد؛ اما احتمال ورود قرارداد به محدوده اعمال نیز بیشتر است.

قیمت اعمال دورتر، درآمد کمتری ایجاد می‌کند، اما حاشیه اطمینان بیشتری در اختیار فروشنده قرار می‌دهد.

در استراتژی‌های درآمدزایی باید میان این دو عامل تعادل ایجاد کنید:

1. مقدار پرمیوم دریافتی
2. احتمال و هزینه ایفای تعهد

پرمیوم بیشتر معمولاً بدون پذیرش ریسک بیشتر به دست نمی‌آید.

مثال عددی: مقایسه سه Call با قیمت اعمال مختلف

فرض کنید قیمت فعلی سهم ۱۰۰۰ تومان است و سه اختیار خرید با سررسید یکسان داریم:

قرارداد	قیمت اعمال	وضعیت	پرمیوم
Call اول	۹۰۰ تومان	ITM	۱۴۰ تومان
Call دوم	۱۰۰۰ تومان	ATM	۷۰ تومان
Call سوم	۱۱۰۰ تومان	OTM	۲۵ تومان

سود یا زیان خریدار Call در سررسید از فرمول زیر به دست می‌آید:

سود و زیان = ارزش ذاتی در سررسید − پرمیوم پرداختی

سناریوی اول: رشد کم تا ۱۰۵۰ تومان

قرارداد	ارزش ذاتی	سود یا زیان
ITM	۱۵۰ تومان	۱۰ تومان سود
ATM	۵۰ تومان	۲۰ تومان زیان
OTM	صفر	۲۵ تومان زیان

در این سناریو، جهت تحلیل هر سه خریدار درست بوده و سهم رشد کرده است؛ اما فقط قرارداد ITM سود داده است.

در آپشن، درست‌بودن جهت بازار برای سودکردن کافی نیست. اندازه حرکت نیز اهمیت دارد.

سناریوی دوم: رشد متوسط تا ۱۱۵۰ تومان

قرارداد	ارزش ذاتی	سود یا زیان	بازده روی پرمیوم
ITM	۲۵۰ تومان	۱۱۰ تومان	حدود ۷۹٪
ATM	۱۵۰ تومان	۸۰ تومان	حدود ۱۱۴٪
OTM	۵۰ تومان	۲۵ تومان	۱۰۰٪

در این حالت، هر سه قرارداد سودده شده‌اند. قرارداد ITM بیشترین سود ریالی به‌ازای هر واحد دارد، اما قرارداد ATM بازده درصدی بیشتری ایجاد کرده است.

سناریوی سوم: رشد شدید تا ۱۳۰۰ تومان

قرارداد	ارزش ذاتی	سود یا زیان	بازده روی پرمیوم
ITM	۴۰۰ تومان	۲۶۰ تومان	حدود ۱۸۶٪
ATM	۳۰۰ تومان	۲۳۰ تومان	حدود ۳۲۹٪
OTM	۲۰۰ تومان	۱۷۵ تومان	۷۰۰٪

در رشد شدید، اهرم قرارداد OTM خود را نشان می‌دهد. بااین‌حال، همین قرارداد در سناریوی رشد کم تمام پرمیوم خود را از دست داده بود.

این محاسبات برای هر واحد دارایی و در سررسید انجام شده‌اند. برای محاسبه مبلغ واقعی هر قرارداد باید اعداد را در اندازه قرارداد ضرب کرد. کارمزدها نیز در این مثال ساده لحاظ نشده‌اند.

چرا قرارداد ارزان لزوماً فرصت خوبی نیست؟

قرارداد OTM ممکن است به سه دلیل ارزان باشد:

1. احتمال رسیدن قیمت سهم به محدوده اعمال پایین است؛
2. زمان کمی تا سررسید باقی مانده است؛
3. برای سودده‌شدن به حرکت بزرگ و سریعی نیاز دارد.

فرض کنید سهم ۱۰۰۰ تومان است و Call با قیمت اعمال ۱۴۰۰ تومان فقط ۵ تومان قیمت دارد. پایین‌بودن پرمیوم به این معنی نیست که قرارداد زیر ارزش واقعی معامله می‌شود. ممکن است بازار احتمال عبور سهم از ۱۴۰۵ تومان تا سررسید را بسیار پایین بداند.

اگر هر ماه تعداد زیادی قرارداد بسیار دور از قیمت بخرید، ممکن است گاهی سود بزرگی کسب کنید؛ اما در معاملات دیگر تمام پرمیوم پرداختی از بین برود.

برای تشخیص ارزش واقعی قرارداد باید علاوه بر قیمت اعمال، زمان باقی‌مانده، نوسان ضمنی، نقطه سر‌به‌سر و سناریوی احتمالی بازار را بررسی کنید. این موضوع به‌صورت کامل‌تر در مقاله آپشن گران است یا ارزان توضیح داده می‌شود.

چک‌لیست انتخاب قیمت اعمال مناسب

پیش از انتخاب قرارداد، به این پرسش‌ها پاسخ دهید:

۱. سناریوی من برای دارایی پایه چیست؟

فقط نگویید سهم رشد می‌کند یا افت می‌کند. مقدار تقریبی حرکت مورد انتظار را نیز مشخص کنید.

۲. این حرکت تا چه زمانی باید اتفاق بیفتد؟

تحلیلی که بعد از سررسید محقق شود، برای قرارداد شما سودی ایجاد نمی‌کند. پس از انتخاب قیمت اعمال، باید چگونه سررسید مناسب آپشن را انتخاب کنیم؟ را نیز بررسی کنید.

۳. نقطه سر‌به‌سر قرارداد کجاست؟

محاسبه کنید دارایی پایه باید در سررسید به چه قیمتی برسد تا معامله شما وارد سود شود.

۴. آیا حرکت لازم با سناریوی من سازگار است؟

اگر انتظار رشد ۸درصدی دارید، خرید قراردادی که برای سودده‌شدن به رشد ۲۰درصدی نیاز دارد، با تحلیل شما هماهنگ نیست.

۵. دلتا چقدر است؟

دلتای پایین یعنی قرارداد در شرایط فعلی حساسیت کمی به حرکت دارایی پایه دارد.

۶. چه مقدار از پرمیوم ممکن است از بین برود؟

در خرید اختیار، خود را برای ازدست‌رفتن کامل پرمیوم آماده کنید؛ به‌خصوص اگر قرارداد OTM باشد.

۷. هدف من چیست؟

قیمت اعمال مناسب برای سفته‌بازی، پوشش ریسک، خرید سهم در قیمت پایین‌تر یا درآمدزایی یکسان نیست.

۸. آیا قرارداد نقدشوندگی کافی دارد؟

حتی یک قیمت اعمال مناسب نیز در صورت حجم پایین و فاصله زیاد میان قیمت خرید و فروش می‌تواند انتخاب نامناسبی باشد.

۹. اندازه موقعیت من منطقی است؟

ارزان‌بودن قرارداد نباید باعث شود تعداد بسیار زیادی از آن بخرید و ریسک کل حساب را افزایش دهید.

۱۰. آیا انتخاب من فقط به دلیل پرمیوم پایین است؟

اگر تنها دلیل خرید یک قرارداد «ارزان‌بودن» آن است، احتمالاً تحلیل شما هنوز کامل نشده است.

بالاخره ITM، ATM یا OTM را انتخاب کنیم؟

هیچ پاسخ ثابتی برای همه معامله‌گران وجود ندارد.

• ITM معمولاً هزینه بیشتری دارد، اما حساسیت بالاتر و احتمال سوختن کمتری دارد.
• ATM میان هزینه، دلتا و اهرم تعادل بیشتری ایجاد می‌کند.
• OTM ارزان‌تر و اهرمی‌تر است، اما به حرکت بزرگ‌تری نیاز دارد و احتمال بی‌ارزش‌شدن آن بیشتر است.

در خرید اختیار، هرچه از قیمت فعلی دورتر شوید، هزینه ورود کاهش پیدا می‌کند، اما وابستگی شما به وقوع یک حرکت شدید افزایش می‌یابد.

در فروش اختیار، هرچه قیمت اعمال را به بازار نزدیک‌تر انتخاب کنید، پرمیوم بیشتری دریافت می‌کنید، اما احتمال ایفای تعهد نیز بیشتر می‌شود.

پس قبل از اجرای خرید اختیار خرید، خرید اختیار فروش، فروش اختیار خرید یا فروش اختیار فروش، ابتدا سناریوی خود را به عدد تبدیل کنید.

جمع‌بندی

انتخاب قیمت اعمال مناسب باید بعد از مشخص‌شدن چهار عامل انجام شود:

• جهت حرکت مورد انتظار
• اندازه حرکت مورد انتظار
• زمان تحقق تحلیل
• میزان ریسک قابل‌تحمل

قرارداد ارزان‌تر لزوماً فرصت بهتری نیست و قرارداد گران‌تر نیز همیشه انتخاب امن‌تری محسوب نمی‌شود. قیمت اعمال باید با هدف معامله هماهنگ باشد.

قیمت اعمال مناسب به سناریوی حرکت، تحمل ریسک، سرمایه و هدف معامله‌گر بستگی دارد.

برای بررسی سایر معیارها، راهنمای چگونه بهترین قرارداد اختیار معامله را انتخاب کنیم؟ نقطه شروع مناسبی است. بعد از انتخاب قیمت اعمال نیز باید سررسید و ارزندگی پرمیوم را جداگانه بررسی کنید؛ زیرا حتی قیمت اعمال درست، در کنار سررسید نامناسب یا پرمیوم بیش از حد گران، می‌تواند نتیجه معامله را تغییر دهد.

سوالات متداول

آیا قرارداد ATM همیشه بهترین انتخاب است؟

خیر. ATM معمولاً تعادل مناسبی میان پرمیوم، دلتا و اهرم دارد، اما انتخاب نهایی به شدت حرکت مورد انتظار و هدف معامله بستگی دارد.

آیا خرید Call یا Put از نوع OTM اشتباه است؟

خیر. OTM زمانی می‌تواند منطقی باشد که انتظار یک حرکت بزرگ و سریع داشته باشید و احتمال ازدست‌رفتن کامل پرمیوم را پذیرفته باشید. اشتباه اصلی، خرید OTM فقط به دلیل قیمت پایین آن است.

کدام قیمت اعمال احتمال سود بیشتری دارد؟

قراردادهای ITM معمولاً فاصله کمتری تا سودده‌شدن دارند، اما هزینه بیشتری نیز دارند. احتمال موفقیت را نمی‌توان فقط از روی ITM یا OTM بودن تعیین کرد؛ زمان، نوسان و قیمت پرداختی نیز مهم‌اند.

برای پوشش ریسک چه قیمت اعمالی مناسب است؟

قیمت اعمال Put باید بر اساس حداکثر افت قابل‌تحمل انتخاب شود. Put نزدیک‌تر پوشش قوی‌تر و هزینه بیشتری دارد؛ Put دورتر ارزان‌تر است، اما بخشی از زیان اولیه را پوشش نمی‌دهد.